bezstronnie


bezstronnie
bezstronnie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł., {{/stl_8}}{{stl_7}}od przym. bezstronny: Bezstronnie kogoś ocenić. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezstronnie — przysłów. od bezstronny Przedstawić bezstronnie sprawę. Bezstronnie rozstrzygnąć spór …   Słownik języka polskiego

  • sprawiedliwy — sprawiedliwywi, sprawiedliwywszy 1. «postępujący zgodnie z nakazami etycznymi wobec innych, uznający bezstronnie prawa przysługujące innym ludziom; dążący do obiektywnego sądzenia, osądzający coś bezstronnie» Sprawiedliwy człowiek, sędzia,… …   Słownik języka polskiego

  • sprawiedliwość — 1. Oddać komuś, czemuś sprawiedliwość «przyznać komuś słuszność, ocenić kogoś, coś sprawiedliwie, obiektywnie, przyznać coś bezstronnie»: Trzeba mu oddać sprawiedliwość – miał łeb. Pił z każdym, a trzeźwiutki był jak nowo narodzone dziecię. R.… …   Słownik frazeologiczny

  • zdrowy — 1. Być przy zdrowych zmysłach; być zdrowym na umyśle «być przytomnym, świadomym tego, co się dzieje, być w pełni władz umysłowych»: Pan profesor zaczął szybko mrugać oczami i patrzył na Cisowskiego z nie ukrywanym strachem. – Młodzieńcze! –… …   Słownik frazeologiczny

  • neutralnie — «nie opowiadając się za żadną ze stron; bezstronnie» Zachowywać się neutralnie …   Słownik języka polskiego

  • obiektywnie — 1. «bezstronnie, w sposób odpowiadający rzeczywistości» Przedstawić, rozważyć coś obiektywnie. 2. «poza świadomością, niezależnie od poznającego podmiotu» Obiektywnie istniejąca rzeczywistość …   Słownik języka polskiego

  • oddać — dk I, oddaćdam, oddaćdasz, oddaćdadzą, oddaćdaj, oddaćdał, oddaćdany oddawać ndk IX, oddaćdaję, oddaćdajesz, oddaćdawaj, oddaćdawał, oddaćdawany 1. «zwrócić właścicielowi to, co się od niego pożyczyło, dostało lub co się mu zabrało» Oddać komuś… …   Słownik języka polskiego

  • przedmiotowo — «obiektywnie, bezstronnie, rzeczowo» Oceniać fakty, błędy przedmiotowo …   Słownik języka polskiego

  • sprawiedliwie — «w sposób sprawiedliwy; rzetelnie; bezstronnie» Sprawiedliwie osądzić kogoś. Postępować sprawiedliwie. Podzielić coś sprawiedliwie …   Słownik języka polskiego

  • sprawiedliwość — ż V, DCMs. sprawiedliwośćści, blm 1. «sprawiedliwe postępowanie; sprawiedliwy sąd o czymś; bezstronność osądu, obiektywizm» Należna sprawiedliwość. Sprawiedliwość dziejowa. Obywatelska sprawiedliwość. Sprawiedliwość w sądach, w postępowaniu, w… …   Słownik języka polskiego